Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/903 K.2021/10802

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ...Bankası vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı.

Noter olarak görev yaptığını, yanında personel olarak çalışan davalı ...'nin davalı bankadan 10.04.2012 tarihinde 32.000 TL bireysel tüketici kredisi alması için kefil olduğunu, ancak bir süre sonra Noterlik Kanunu'nun 50. maddesi gereği kefil olamayacağını öğrendiğini; bunun üzerine, davalı ...'ye ve davalı bankaya ihtarname göndererek anılan kanun maddesi gereği kefil olarak atmış olduğu imzanın geçersiz olduğunu bildirdiğini; buna rağmen, davalı ...'nin kredi taksitlerini ödememesi üzerine,

davalı bankanın kendisine borcun ödenmesine ilişkin ihtarname gönderdiğini, bu ihtarnamenin geçersiz olduğunu, davalı bankanın basiretli bir tacir gibi davranmayarak, noter olduğunu bildiği halde kendisi ile kefil sıfatıyla sözleşme imzaladığını ileri sürerek; müteselsil kefil olduğu 10.04.2012 tarihli 32.000 TL bedelli bireysel tüketici sözleşmesindeki kefilliğinin geçersiz olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı banka: davacının noter olmasının, genel hükümlere göre bankaya karşı kefalet akdinden kaynaklanan sorumluluğunu ortadan kaldırmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Davalı ...: davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; Noterlik Kanunu’nun 50. maddesinde yapılan düzenlemenin, davacının genel hükümlere göre bankaya karşı kefalet akdinden kaynaklanan sorumluluğu ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen hüküm, davacı ve davalı bankanın temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 25/09/2019 tarihli ve 2016/18440 E. 2019/8793 K. sayılı kararıyla; dava dilekçesi, tensip zaptı ve duruşma gününün davalı ...'ye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; aynı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan ...Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1 maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir.

Somut olayda; davacının 32.000 TL’lik kredi nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istediği, davalı banka tarafından davacıya gönderilen 26/06/2013 tarihli ihtarında ise 29.730,11 TL’nin tahsilinin talep edildiği, buna göre davacıdan ödenmesi istenen ve davaya konu edilip reddedilen değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.