Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/8424 K.2023/1418

Taraflar arasındaki taahhütnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince istinaf edilmiş, davacı vekili; dayanak belgenin geçersiz olduğunu, imza itirazının değerlendirilmediğini, Mahkemece yemin delilinin hatırlatılmadığını ileri sürmüş, davalı vekili ise; lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürülerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından kararın kesin olmadığından bahisle temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1. Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a maddesinde altı bent hâlinde sayılmış olan usule ilişkin hukuka aykırılık durumlarından birinin varlığını tespit ederse, ilk derece mahkemesine ait kararın esası incelenmeden kaldırılmasına ve davanın yeniden görüşülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine kesin olarak karar verir.

Bu kararın verilmesini gerektiren haller, esas hakkında sağlıklı ve eksiksiz inceleme yapılmasına mani olan, yargılamayı ve hükmü ciddi şekilde etkileyen usul hatalarıdır. Bölge Adliye Mahkemesinin bu hüküm kapsamında verdiği kararlar temyiz edilemeyeceği gibi İlk Derece Mahkemesinin bu karara karşı direnme hakkı da bulunmamaktadır.

2. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş ise de;

söz konusu gönderme kararı usûle ilişkin nihaî bir karar olup, aynı Kanun'un anılan maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceği, hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararında, davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi'nin hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair yapılan değerlendirmenin bu haliyle taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı, ayrıca 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kesin nitelikteki kararlar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden,

davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.