Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/1825 K.2023/3770

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 5219 ve 5236 sayılı Kanunlar ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 432 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı yönünden reddedilen ve temyize konu olan miktar 408,12 TL, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu olan miktar 1.185,60 TL olup, Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 1.890,00 TL’nin altında kalmaktadır.