Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2727 K.2024/974

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin, davalıya ait taşınmazı 30.09.2019 tarihinden geçerli olmak üzere 10 yıl süreli kiraladığını, kiralanana toplam 269.167,87 TL masraf yaptığını, Bayburt Belediye Başkanlığı tarafından ilgili yer hakkında kamulaştırma kararı alındığını, davalıların bu kamulaştırma kararına itiraz etmemesi nedeniyle müvekkili şirketin kiralananı tahliye etmek zorunda kaldığını, her ne kadar kira sözleşmesi ... ile davalı ... arasında düzenlenmiş ise de ...’un davacı şirketin sahibi ve yetkilisi olduğunu, davalıların kira sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle oluşan zararlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek; tazminat, masraf ve ticari zararlarını karşılamak adına 425.577,00 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; kira sözleşmesinde kiracının ... olduğunu, davacının tarafı bulunmadığı kira sözleşmesine dayanarak dava açma hakkının bulunmadığını, davacının tazminat talebinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının tazminat talebine dayanak göstermiş olduğu tarihsiz kira sözleşmesinin davalılardan Sezgin ve dava dışı ... tarafından imzalanmış olduğu, kira sözleşmesinde taraf olmayan davacının aktif husumet ehliyetine sahip olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kiracı ...’un kiralananı devir hakkına sahip olduğunu, davacı şirketin tam pay sahibi ve müdürü olan ...’un şirketin faaliyet amacı için taşınmazı kiraladığını, kira sözleşmesinin başlangıcından beri kiralananın davacı şirket tarafından kullanıldığını ve kira bedellerinin yatırıldığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin süresinden önce sona ermesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299 ve 322 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, davaya dayanak yapılan 30.09.2019 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde davacı şirketin kiracı sıfatına sahip olmadığı kiralananın kullanılmasının ve kira bedellerinin ödenmesinin davacı şirket tarafından yapılmasının bu şirkete kiracı sıfatını kazandırmamasına, kira sözleşmesinin 11. maddesinde kiracıya devir hakkı tanınmış ise de kira ilişkisinin, davacı kiraya verenin muvafakati ve yazılı izni ile davacı şirkete devredildiği hususunun ispat edilememesine göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,