Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2876 K.2024/980

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilip Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktar 12.667,59 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 107.090,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Furkan Eczanesinin sahibi olduğunu, SGK İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 15.12.2015 tarih ve 88973858/SHS-17428683 sayılı yazısı ile müvekkilinin 2013/11 dönem faturasına ait 48 adet muayene atlatma işlemi iddiasıyla uyarıldığını, 6.367,5 TL cezai şart ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini ve reçete tutarı olan 11.100,09 TL'nin müvekkilinden tahsiline karar verildiğini, söz konusu işlemin usul ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, borçlu olmadığının tespiti ile uyarı işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya 2012 yılı Eczane Protokolü 5.3.15 ve 5.3.5 inci maddesi gereği işlem yapıldığını ve borç tahakkuk ettirildiğini, kurum işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir durumun olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 2016/21 E., 2017/758 K. sayılı kararıyla.

SGK ve TEB arasındaki 2016 yılı Protokolü'nün 5.3.15 inci maddesi uyarınca 48 adet reçete üzerinden toplam 4.800,00TL tutarı haricindeki cezai işleminin aynı protokolünün 4.3.6 ncı maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve davacı tarafın SGK'nın 15.12.2015 tarih ve 88973858/SHS 17428683 sayılı işlemden kaynaklanan toplam borcunun 4.800,00 TL olduğunun tespiti ile 12.667,59 TL yönünden davanın kabulüne, davacının borçlu olduğu tespit edilen 4.800,00 TL bedel yönünden ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş olup.

Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/96 E., 2020/508 K. sayılı ilamıyla, somut olayda davacının yazılı başvurusunun bulunup hatalı gerekçe ile ret edildiği nazara alındığında mahkemece bu konuda rapor alınıp değerlendirilme yapılması gerekirken bilirkişilerce 01.01.2016 protokolü uygulanmış ve reçete bedelleri yönünden bir değerlendirme yapılmadığı, hangi reçetenin ne şekilde atlatılmış olduğunun belirlenmediği anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan mahkeme kararının kaldırılmasına,

mahkemece bilirkişi heyetinden ek rapor/gerekirse de yeni bir heyetten rapor alınıp değerlendirilerek ve belirtilen hatalar da giderilmek suretiyle dosyanın mahkemesine gönderilmesine, davalı vekilinin 2013/1 ek protokolün uygulanması gerektiğine ilişkin istinaf sebebinin reddi ile bu aşamada sair esasa ilişkin istinaf sebeplerinin değerlendirilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyeti tarafından sunulan 30.11.2020 havale tarihli rapora göre; davalı tarafından uygulanması gereken ve revize edilen 2016 tarihli SGK Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol'ün uygulanması gerektiği, 2013/1 Ek Protokol'ün 5.3.15 inci maddesinin 2016 tarihli Protokol'ün 5.3.14 üncü maddesi ile revize edildiği,

bu nedenle yapılan her işlem için ayrı ayrı 100 TL cezai işlem uygulanması gerektiği, reçete bedellerinin tahsiline ilişkin 2013/1 Ek Protokol'ün 2016 tarihli protokol ile uygulanmasına son verildiği, Medula sistemi üzerinden yapılan kontrolde reçetelerin ne şekilde atlatıldığının kolayca görülebileceği bildirilmiş, protokol hükümlerine ve dosya içeriğine uygun bilirkişi raporu hükme esas alınmış ve davanın kısmen kabulü ile davacının,

davalı SGK tarafından tesis edilen ve cezai şarta ilişkin 15/12/2015 tarihli ve 88973858/SHS /17428683 sayılı işlemden kaynaklanan cezai şarta ilişkin borcu 4.800,00 TL olmakla bu talep yönünden 1.567,50 TL borçlu olmadığının tespitine, davacının aynı işlem nedeni ile fazlaya ilişkin talebi ile yazılı uyarılmanın iptaline ilişkin taleplerinin reddine, davacının reçete tutarları yönünden yersiz ödeme nedeni ile borçlu olmadığının tespiti talebinin kabulü ile,

15.12.2015 tarih ve 88973858/SHS /17428683 sayılı işlemden kaynaklanan reçete bedelinin tahsiline ilişkin işlemin iptaline, davacının bu işlem sebebi ile 11.100,09 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; asıl alacak yönünden dava kabul edilmişken, asıl alacağa tabi cezai şartın kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı kurumun müvekkilinin muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girip sildiği gerekçesiyle işlem yaptığını ortaya koyan somut bir tespit olmadığını, bazı hastalara ait muayene ücretlerinin sisteme geç düştüğünü ya da hastanın parası olmadığını bildirip giriş yapılmasından sonra başka eczaneden ilaçlarını talep ettiğinde sistemde muayene ücretinin görünmediğini, sorunun çıkışının sistemsel ve hasta kaynaklı olduğunu,

eczacının reçetede yazılan ilacı eczanede bulunduğu halde vermemesinin de cezai yaptırıma tutulacağını, ilaç bedelleri fahiş olmadığından eczacının böyle bir usulsüzlük yapmayacağını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve yasa yolu denetimine açık ve dosya kapsamına uygun olup, Mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, muayene ücretlerinin ötelenmesi amacıyla medula sistemine reçete girilip silindiği gerekçesiyle, taraflar arasında imzalanan 2012 yılı Eczane Protokolü'nün (2013/1 Ek Protokol ile yürürlüğe giren) 5.3.15 inci maddesi uyarınca verilen cezai şart ile uyarı, 4.3.6 ncı maddesi uyarınca reçete bedelinin tahsiline dair Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2016 tarihli Eczane Protokolü'nün 5.3.14 ve 4.3.6 ncı maddeleri

3. Değerlendirme Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden; temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacı vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davalı vekilinin temyizi yönünden; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyizi yönünden; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,