Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/3136 K.2024/1123

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı aboneye ait sayaç üzerinde yapılan muayene ve inceleme sonucunda sayaca müdahale edildiğinin, sayacın 01.03.2011 tarihinden itibaren eksik ölçüm yaptığının tespit edildiğini, tespit tarihi olan 31.05.2013 tarihi ile 01.06.2012 tarihi arası bir yıllık süre dikkate alınarak, eksik ölçüm üzerinden 99.318,76 TL bedelli faturanın tahakkuk ettirildiğini, bahse konu fatura bedelinin davalı tarafından ödendiğini ancak 01.03.2011 tarihi ile 01.06.2012 tarihi arası eksik ölçülen doğal gaz kullanım bedelinin ödenmediğini ileri sürerek; 117.051,13 TL 'nin 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı şirketin doğal gaz abonesi olduğunu, kaçak doğal gaz kullanımından söz edilemeyeceğini, sayacın hatalı ölçüm yaptığından bahisle bir yıllık süre üzerinden tahakkuk ettirilen fatura bedelinin mutabakata varılarak ödendiğini, ilgili yönetmelik hükmü uyarınca eksik ölçüm nedeniyle bir yılı aşan süre için talepte bulunulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 27.11.2014 tarihli ve 2014/1128 E., 2014/630 K. sayılı kararla; 02.05.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, davaya konu sayaca müdahalenin gaz alımına başlamadan önce olduğu, ölçüm istasyonu devreye alınırken sayacın tüm bakım ve kontrollerinin davacı tarafça yapılması gerektiği, hatalı ölçüm nedeniyle davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BİRİNCİ BOZMA KARARI

1. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 10.05.2018 tarihli ve 2016/18029 E., 2018/5053 K. sayılı kararla; doğal gaz bağlantı anlaşmasının yapıldığı 17.06.2010 tarihinden sonra ve 31.01.2011 tarihli satış sözleşmesi gereği doğal gaz alımına başlamadan önce, 26.06.2010 tarihinde elektronik hacim düzelticinin referans basınç ve sıcaklık değerlerinin değiştirildiği, tesisata müdahale edilerek tüketimin doğru tespit edilmesinin engellendiği ve böylece yönetmelik kapsamında kaçak doğal gaz kullanımı yapıldığının sabit olduğu,

Mahkemece önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi heyetinden davacının davalı taraftan isteyebileceği kaçak doğal gaz bedelinin, tespitin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, Mahkeme kararı bozulmuştur.

V. İKİNİCİ BOZMA KARARI

1. Mahkemece verilen 09.07.2020 tarihli ve 2018/935 E., 2020/419 K. sayılı kararla; davalının kaçak doğal gaz kullandığının sabit olduğu, kaçak doğal gaz kullanımı durumunda sorumluluk açısından süre sınırlamasının bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 116.432,36 TL'nin 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 2022/545 E., 2022/1648 K. sayılı ilamla; Kaçak veya Usulsüz Doğal Gaz Kullanımı Durumunda Uygulanacak Usul ve Esaslar ve Doğal Gaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümleri uyarınca, kaçak tahakkuku nedeniyle davacı şirketin davalıdan isteyebileceği tüketim bedelinin hesaplanmasında esas alınacak sürenin bir yılı aşamayacağı, bu bir yıllık süre dikkate alınarak tahakkuk ettirilen 99.318,76 TL fatura bedelinin de davalı tarafından ödendiği dikkate alınarak, bir yıllık süreyi aşan döneme ilişkin olarak davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

VI. MAHKEMECE BOZMAYA UYULARAK VERİLEN KARAR

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının davacı şirketin doğal gaz abonesi olduğu, davacı şirket çalışanlarınca 31.05.2013 tarihinde yapılan kontrol sırasında davaya konu sayacın sökülerek muayeneye gönderildiği, sayaç muayene raporu ile davalının sayaca müdahalede bulunmak suretiyle kaçak doğal gaz kullandığının tespit edildiği; bunun üzerine sayaç sökme tarihi olan 31.05.2013 tarihi ile bu tarihten itibaren bir yıl geriye gidilerek 01.06.2012 tarihine kadar olan süre için 99.318,76 TL bedelli faturanın davalı adına tahakkuk ettirildiği,

bahse konu fatura bedelinin davalı tarafından davacıya ödendiği, bu hususta taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, eldeki davanın ise bu bir yıllık süreyi aşacak şekilde, 01.03.2011 tarihi ile 01.06.2012 tarihi arası eksik ölçülen doğal gaz kullanım bedeli olduğu belirtilen 117.051,13 TL'nin tahsili istemiyle açıldığı,

Kaçak veya Usulsüz Doğal Gaz Kullanımı Durumunda Uygulanacak Usul ve Esaslar ve Doğal Gaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği uyarınca kaçak tahakkuku nedeniyle davacı şirketin davalıdan isteyebileceği tüketim bedelinin hesaplanmasında esas alınacak sürenin bir yılı aşamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı şirkete ait tesisteki Otomatik Hacim Düzelticiye (OHD) davalıdan başkasının müdahale etmesinin mümkün olmadığını, cihazın davalı şirketin gaz çekişine başladığı 2011 yılının Mart ayı döneminden itibaren hatalı ölçüm yaptığının tespit edildiğini, muayene ya da kontrol periyodu süre zorunluluğu bulunmadığını, dağıtım bölgesinde bulunan tüm sayaçlar ve OHD’ler için rutin kontroller yapıldığını, mevzuat gereği sorumluluğun fazlasıyla yerine getirildiğini, Doğalgaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin “Kaçak doğal gaz kullanımı” başlıklı 52 nci maddesinin süre yönünden herhangi bir kısıtlama getirmediğini,

kaçak doğalgaz kullanımının süresine ilişkin yönetmeliğin 54 üncü maddesinde de süre kısıtı olmayıp aksine sürenin dağıtım şirketi tarafından belirleneceğinin düzenlendiğini, EPDK tarafından 06.08.2004 tarihinde yayınlanan Kaçak ve Usulsüz Doğal Gaz Kullanımı Durumunda Uygulanacak Usul ve Esaslar'a ilişkin Tebliğ'in 2 nci maddesi ile getirilen sınırlamanın dikkate alınamayacağını, Yönetmelik ile getirilmeyen bir sınırlamanın daha alt düzeyde bir norm olan Tebliğ ile getirilmesinin mümkün olmadığını, Yönetmelik ile şirkete verilen yetkinin EPDK tarafından kullanılmasının da mümkün olmadığını,

normlar hiyerarşisi göz ardı edilerek verilen red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, süre kısıtlaması getirmek amaçlansa idi yönetmelikte değişiklik yapıldığında açıkça belirtilebileceğini, aksinin kabulünün idarenin iradesine uygun olmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kaçak doğal gaz kullanımı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen Mahkeme kararının, bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamı ile kesinleşen hususlarda yeniden temyiz incelemesi yapılmasının mümkün olmadığının anlaşılmakla, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,