Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/3811 K.2024/2348

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.09.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 06.10.2015 tarihinde A-101 isimli markete alışveriş yapmak için gittiğini, market çalışanının müvekkilini çağırarak asansörü tamir etmesini istemesi üzerine, müvekkilinin market içerisinde bulunan ve kapısı açık olan, arızalı asansör içerisine adımını atar atmaz yaklaşık iki buçuk metre yükseklikten aşağıya düştüğünü, yaşanan olay ile ilgili sorumlular hakkında soruşturma başlatıldığını, Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/191 Esas sayılı dava dosyası ile yargılama yapıldığını, ceza mahkemesince alınan bilirkişi raporunda meydana gelen kazada market çalışanlarının asli kusurlu olarak tespit edildiklerini,

haklarında mahkumiyet kararı tesis edildiğini, beyan ederek meydana gelen kaza sebebiyle şimdilik 100.00-TL maddi tazminatın, 15.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş 26.08.2021 tarihli dilekçe ile davasını ıslah ederek, 399.694,84 TL sürekli iş göremezliğe ilişkin maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; mahkemenin görevsiz ve yetkisiz olduğunu, müvekkili şirketin pasif husumet ehliyetinin olmadığını, asansörün kapısının kapalı vaziyette olduğunu, davacının müdahale ederek kapıyı açtığını, hiçbir kontrol gerçekleştirmeden doğrudan içeriye adım atarak düştüğünü, söz konusu olayın bir haksız fiil teşkil etmediğini, müvekkili şirketin olayın gerçekleşmesinde herhangi bir kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla. Mahkemece; somut olayda davacının maddi zararının hesaplattırılması amacıyla alınan 14/06/2021 tarihli gerekçeli ve denetime elverişli hesap raporuna göre belirlenen 399.694,784-TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 06.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat istemi yönünden yapılan inceleme sonucunda ise.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 56/1. maddesine göre kaza tarihi, kazanın oluş şekli, tarafların meydana gelen zararın oluşumunda sorumlu oldukları kusur oranları, maluliyet oranı, ekonomik ve sosyal durumları, ülkenin ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, davacının yaşı,

26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı içtihadı birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların olayda gerçekleşme biçimine göre ve somut olayda davacının %28 olarak belirlenen maluliyet oranı da dikkate alındığında davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile talep edilen 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, eksik incelemeyle karar verildiğini, olayda müvekkilinin bir kusuru olmadığını, belirlenen kusur oranının fahiş olduğunu, davacının geçmiş sağlık durumunun araştırılmadığını, maluliyet durumu için Adli Tıp Kurulu'ndan rapor alınması gerektiğini, davacının markette sadece personel tarafından kullanılan ve arızalı olduğunu bildiği yük asansörüne yönelerek kazaya kendi kusuruyla sebebiyet verdiğini, mahkemece ortak kusur olduğu yönünde karar verilmiş olmasına rağmen hükmedilen manevi tazminat bedelinde kusur oranında indirim yapılmadığını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dosyası kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri birlikte değerlendirildiğinde, HMK'nın 355 inci maddesi gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde; kusur konusunda alınan raporun dosya kapsamına uygun düzenlendiği ceza soruşturmasında alınan raporun da aynı doğrultuda olduğu bu şekilde tüm raporların denetime elverişli olduğu ve mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ayıplı hizmetten kaynaklanan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un (TKHK) 14 üncü ve 15/1 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 vd. maddeleri.

3.Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve kararda belirtilen gerekçelere göre, dava konusu olay ile ilgili Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/191 E. sayılı dosyası ile taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçu ile ilgili davalı şirket çalışanları ... ve ... hakkında yapılan yargılamada; markette çalışan ...'ın marketin bodrum katında bulunan eşyaları çıkarmak için kullanılan asansörün kapısının arızasını tamir için o esnada alışveriş için markette bulunan davacıdan yardım istediği,

davacının asansörün bulunduğu yere doğru giderek asansör kapısını açıp asansörün içerisine adım atarak yaklaşık iki buçuk metre yükseklikten düşerek yaralandığının sabit olduğu, davalı şirkete ait markette müşteri olarak alışveriş yapmak üzere giren davacının, davalı şirket çalışanının talebi üzerine yöneldiği asansör boşluğuna düşerek yaralanması olayında, TKHK'nın 15/1 inci maddesinden son cümlesinde yer alan;

''Tüketici, bu seçimlik haklarından biri ile birlikte Türk Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca tazminat da talep edebilir.'' hükmü gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunabileceği, davacının çalışma ve meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlenmesine yönelik alınan 02.10.2020 tarihli Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Dahili Tıp Bilimleri Bölüm Başkanlığı Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen raporun ve bu rapor doğrultusunda hükme esas alınan davacının sürekli iş göremezlik nedeniyle talep edebileceği miktarı tespit eden bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu,

manevi tazminat takdirinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL Vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,