Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/5436 K.2024/3431

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; hasta ... ve ...'nın müvekkili hastanede görmüş olduğu tedavilere ilişkin sehven alınmış olan bedelin iade edildiğini ve buna dair makbuzların dosyada ekli olduğunu, davalı Kurumun 2012 yılı SGK Özel Sağlık Hizmeti sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi'nin (11.1.8.) maddesini gerekçe göstererek müvekkiline uyguladığı cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; müvekkilinin davalı Kuruma 10.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine ve müvekkilinin alacaklarından tahsil edilen 10.000,00 TL cezai şart bedelinin tahsil tarihinden itibaren işletilecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; cezai şart ve kesinti işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Kurum tarafından yapılan denetim sırasında ... ve ...'ın tedavileri için farklı tarihlerde tedavi masrafları alındığının belirlendiği, alınan bu bedellerin davalı Kurumun denetiminden önce iade edildiği, hastadan sehven alınan 2.000,00 TL'nin on katı olan 20.000,00 TL’nin yarısına tekabül eden 10.000,00 TL kesintinin haksız olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacı aleyhine uygulanan mahsup ve cezai şart işlemi içerisinde yer alan 10.000,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, davacıdan tahsil edilen 10.000,00 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 2012 yılı Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesinin (11.1.8) numaralı maddesi uyarınca müvekkili Kurum tarafından yapılan kesintinin usul ve yasaya uygun olduğunu, müvekkili Kurumun davanın açılmasına neden olmadığını, bu nedenle aleyhlerine vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde davacı şirkete ait hastanede hastadan alınmış olan ilave ücrette kasıt olmadığı, sehven 2.000,00 TL fazla alındığı ve sonrasında da bu bedelin sehven tahsil edildiği belirtilmek suretiyle hastaya iade edilmiş olduğu, davalı Kurum tarafından 2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin (11.1.8) maddesi uyarınca uygulanan cezai şart işlemin haksız olduğu gerekçesiyle davalının başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesinden kaynaklı olarak davacıya uygulanan cezai şart işlemi nedeniyle menfi tespit ve tahsil edilen cezai şart bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Hizmeti sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesinin (11.1.8) ve (14.1) maddeleri

2. Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri.

3.Değerlendirme Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,