Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5440 K.2024/4464

Taraflar arasındaki mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin miktar itibarıyla istinaf sınırının altında kaldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili.

İstanbul ili, ... ilçesi, Merkez Mahallesi, 5805 parseldeki ...Villaları içerisinde B2 Blok zemin kattaki mesken nitelikli 5, 6, 7 No.lu bağımsız bölümlerin müvekkilleri adına kayıtlı olup müvekkillerine de murisleri ...'dan intikal ettiğini, aidat borçları nedeniyle davalı site tarafından yapılan takip sonucunda taşınmazların varlığından haberdar olduklarını, İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/930 Esas sayılı dosyasında yer alan fotoğraflardan taşınmazların yönetim tarafından kullanıldığına dair intibanın yok edilmesi maksadıyla keşif öncesinde taşınmazların toparlanarak içerisindeki eşyaların kaldırıldığının anlaşıldığını,

müvekkiline ait taşınmazların davalı site yönetimi tarafından işgal edilerek kullanıldığını ileri sürerek; şimdilik 1.000,00 TL ecrimisilin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacılara ait bağımsız bölümlere ilişkin aidat bedellerinin ödenmesi için icrai takip yapıldığını, alınan yetkiye istinaden ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, yapılan keşifte, davacıların yerlerini net olarak gösteremedikleri için müvekkillerince gösterilen taşınmazlara değer takdir edildiğini, bağımsız bölümlerin site yönetimince kullanımının kesinlikle söz konusu olmadığını, bakımsız olduklarının tespit edildiğini ileri sürerek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Taşınmazların davalı site yönetimi tarafından kullanıldıklarının ispatlanamadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; dava konusu taşınmazın kullanımına ilişkin bilirkişi ve ekspertiz raporu ile tanık beyanları bulunduğunu, taşınmazların bilirkişi ve eksper incelemeleri sırasında müvekkillerine gösterilmediğinin cevap dilekçesinde de belirtildiğini, müvekkillerinin site içerisine dahi alınmadıklarını, uzunca süre site yönetimince kullanılan taşınmazların yıpratılmış ve adeta ortak alana dönüştürülmüş olduklarını belirterek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Eldeki davada 1.000,00 TL üzerinden talebin reddine ilişkin verilen kararın 6100 sayılı HMK'nın 341/2 maddesi gereğince davacılar yönünden kesin olduğu..." gerekçesiyle; istinaf dilekçesinin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesindeki başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiş, ilave olarak davanın belirsiz alacak olarak açıldığını, talep sonucunu belirli hale getirmek için süre verilmediğini, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, istinaf incelemesi yapılarak belirsiz alacak istemimizin esastan incelenmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683 üncü maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle; dava değerinin yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuyla 15.000,00 TL olduğu belirlenip, davacının da miktara itiraz etmeyip bu miktar üzerinden davanın kabulünü istediği anlaşıldığından,

miktar itibariyle istinaf kanun yoluna başvurulamayacağının anlaşılmasına göre istinaf dilekçesinin miktar itibarıyla istinaf sınırının altında kaldığı gerekçesiyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370'inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,