Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1116 K.2025/256

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacının, iki adet bağımsız bölümünü 05.2.2011 tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile davalıya kiraya verdiğini, davalının 24.08.2016 tarihli noter ihtarı ile sözleşmeyi 05.12.2016 tarihinde sona erdireceğini bildirmesine rağmen tahliyeyi gerçekleştirmediğini, iki ay sonra kiralananları kapı açık ve zarara uğramış halde terk ettiğinin anlaşıldığını, Mahkeme aracılığıyla yaptırılan tespitte kiralanana verilen zarar ve tahliyenin belirlendiğini ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere kiralanana verilen zarar için 4.000,00 TL, zarar sebebiyle uğranılan kira kaybı için 1.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili; davalı şirketin süresi içerisinde teslim görevini yerine getirdiğini, şirketin taşınmaza zarar verdiği ve taşınmazı kullanmaya devam ettiği iddialarının gerçek dışı olduğunu, taşınmazın anahtarlarının 05.02.2016 tarihinde davacının yetkilendirdiği kişilere teslim edildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacının taşınmazın tamamının maliki olmadığını, sadece hissesi oranında talepte bulunabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından yapılan delil tespiti talebinin 10.01.2017 tarihli olması sebebi ile tahliyenin bu tarihte gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 335. maddesi uyarınca davacının taşınmazı gözden geçirme ve ayıpları kiracıya bildirme yükümlülüğünü yerine getirmediği, delil tespitine ilişkin raporun davalıya tebliğ edilmediği, tahliyenin üzerinden 3,5 ay geçtikten sonra davanın açıldığı, bu hali ile taşınmazın ayıpları ile birlikte teslim alınmış sayılması gerektiği sonucuna varıldığı,

ayrıca taraflar arasında geçerli kira sözleşmesinin (9.) maddesinde; kiracının kira süresi içinde mecurun kullanma amacına yönelik ana taşınmazına zarar vermeyecek şekilde tadilat ve onarım yapılabileceğinin, tahliye halinde sabit tesislerin mecurda kalacağının, kiracının statik ve mimari yönden mahsuru olmaması kaydı ile giderlerini ve kanuni gereklerini bizzat karşılayarak kendisinin öngöreceği kullanım amacına uygun olarak mecurun asıl yapısına zarar vermeyecek şekilde bölmeye, taban kaplamasını, tavanını, ışıklandırma vs. gibi her türlü tesisatları yapmaya ve dekora etmeye yetkili olduğunun, kiracının uygun gördüğü takdirde mekanik,

elektrik, aydınlatma tesisatı dahil olmak üzere dekorasyonun tamamı yada bir kısmını sözleşmenin sona ermesinin ardından uygun gördüğü takdirde demonte ederek teslim alabileceğinin düzenlendiği, TBK'nın 321. maddesi uyarınca yenilik ve değişikliklere rıza gösteren kiraya verenin yazılı olarak kararlaştırılmadıkça kiralananın eski durumu ile geri verilmesini isteyemeyeceği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda tadilatların taşınmazın kira sözleşmesinde belirtilen perakende mağazası olarak kullanım amacı doğrultusunda yapılan değişiklik ve tadilatlar olduğunun değerlendirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş;

karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının TBK'nın 335. maddesinde öngörüldüğü şekilde kiralananı gözden geçirme ve ayıpları kiracıya bildirme yükümlülüğünü yerine getirmediği, tarafları bağlayan sözleşmenin (9.) maddesindeki düzenleme ve bilirkişi ek raporunda tadilatların, sözleşmede perakende mağazası olarak belirtilen kullanım amacı doğrultusunda yapılan değişiklik ve tadilatlar olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; taşınmazın boşaldığı öğrenilince hukuki işlemlere başlandığını, kiralananın zarara uğradığının tespit dosyasında belirlendiğini; davalının fesih ihbarı sonrası iletişim kurmayıp taşınmazı bildirdiği tarihten sonra terk ettiğini, kiralananın asli yapısının bozulduğunu, mimari ve statik yapısına zarar verildiğini, davalının teslimi ispat edemediğini, taşınmazın tahribat sebebiyle uzunca bir süre kiraya verilemediğini ve zarara uğrandığını, kiracının kiralananı özenle kullanma yükümlülüğüne aykırı davrandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık kiralanana verilen hasar bedeli ile tazminat süresinde uğranılan kira kaybının tazmini istemine ilişkindir.

TBK'nın "Kiralanın Gözden Geçirilmesi Ve Kiracıya Bildirme" başlıklı 335. maddesinde; "Kiraya veren, geri verme sırasında kiralananın durumunu gözden geçirmek ve kiracının sorumlu olduğu eksiklikleri ve ayıpları ona hemen yazılı olarak bildirmek zorundadır. Bu bildirim yapılmazsa, kiracı her türlü sorumluluktan kurtulur. Ancak, teslim alma sırasında olağan incelemeyle belirlenemeyecek olan eksikliklerin ve ayıpların varlığı hâlinde, kiracının sorumluluğu devam eder. Kiraya veren, bu tür eksiklikleri ve ayıpları belirlediğinde, kiracıya hemen yazılı olarak bildirmek zorundadır." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Temyizen incelenen kararda davacı tarafından TBK'nın 335. maddesi uyarınca yapılması gereken bildirimin somut olaya göre makul sürede yapılmadığının belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,