Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1122 K.2024/1913

Taraflar arasındaki kiralanan taşınmazın tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, kiralananın ihtiyaç nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir.

HMK’nın 362 nci maddesinin birinci fıkrasının b bendinde kira ilişkisinden kaynaklanan alacak davaları dışındaki davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının altında kalan davalarda verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir.

Dava dilekçesinde yıllık kira bedeli 241.200,00 TL (aylık kira bedeli 20.100,00 TL) olarak gösterilmiştir. Davalı ise, 02.03.2022 tarihli duruşmada aylık 24.000,00 TL kira ödemekte olduğunu beyan etmiştir.

Her iki tarafın da iddia ettiği miktarlara göre, dava tarihi itibarıyla ödenen 3 aylık kira bedeli toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.