Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1251 K.2025/1149

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketçe, müvekkili şirketin görev bölgesinde yapılan genel aydınlatma denetimi sonrasında hazırlanan nihai rapor ile fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, 8.611.475,14 TL fazla ödeme tutarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanun'u kapsamında yapılan denetimlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirket vekilince Danıştay Başsavcılığına yönelik olarak 08.11.2021 tarihli dilekçe ile olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması istemiyle yapılan başvuru neticesinde Uyuşmazlık Mahkemesinin 2022/15 E., 2022/409 K., sayılı 20.06.2022 tarihli kararıyla; Danıştay Başsavcısının başvurusunun kabulü ile davanın çözümünde idari yargının görevli olduğuna karar verildiği, bağlayıcı olan Uyuşmazlık Mahkemesi kararı gereğince davanın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihli ve sayılı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının 02.04.2004 tarihi itibariyle özelleşme kapsamına alındığını, 28.05.2013 tarihli hisse devri ile de özel bir şirkete devredilerek ana statüsünde özel hukuk hükümlerine tabi olduğunun açıkça belirtildiğini, taraflar arasında imzalanan İşletme hakkı devir sözleşmesinin de özel hukuk hükümlerine tabi olarak eşitler arasında imzalanmış bir sözleşme olduğunu, hal böyle iken davalının yaptığı denetimlerin ve denetim yetkisinin kamu gücünden kaynaklandığı düşünülse dahi, müvekkilin hak kazandığı hak edişlerden cebren tahsil yapılmış olmasının sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğini,

bu durumdan kaynaklanan uyuşmazlıkların ise adli yargıda görülmesinin, taraflar arasında imzalanmış bulunan sözleşmenin doğal sonucu olduğunu, dava konusu alacak miktarının tespit yönetimine ilişkin uyuşmazlık bulunduğunu, kesintilerin yapılma gerekçesi olan Genel Aydınlatma Yönetmeliğinden kaynaklı fazla faturalandırma tespitinin özel hukuku ve adli yargıyı ilgilendiren bir uzmanlık konusu olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, genel aydınlatma denetimi nedeniyle yapılan kesintinin iadesi istemine ilişkindir.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 28. maddesinin ikinci fıkrasına göre; "...İlgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler; mahkeme kararlarına uymak, geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler..."

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, yukarıda açıklanan Kanun hükmü uyarınca olumlu görev uyuşmazlığı hakkında verilen Uyuşmazlık Mahkemesi kararının bağlayıcı olmasına, bu bağlamda İlk Derece Mahkemesince idari yargının görevli olduğuna karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR