Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1852 K.2025/165

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen kararın davalı asıl tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece kararın onanmasına dair verilen kararın davalı asıl tarafından düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ve ecrimisil davasında müvekkili ile birlikte bir kısım mirasçıların vekilliğini üstlendiğini, bir kısım mirasçılar tarafından azledilen davalının müvekkili dâhil tüm mirasçılar hakkında 2.800.000 TL vekalet ücretinin tahsili için icra takibi başlattığını, bazı mirasçıların takibe itiraz ettiğini, müvekkilinin ise davalının ücret uyuşmazlığının hakem heyetinde çözümleneceği yönündeki telkinleri ile takibe itiraz etmediğini, takibin kesinleştiğini,

diğer mirasçıların itirazlarının iptali için açtığı dava henüz kesinleşmemiş ise de taraflar arasındaki avukatlık sözleşmesinin ücrete ilişkin kısmının geçersiz olduğunun tespit edildiğini, böylece davalının ancak Avukatlık Kanunu gereğince ücret talebinde bulunabileceğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, söz konusu takipte müvekkilinin hissesine düşen 350.000,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatına ve 15.09.2011 havale tarihli dilekçesiyle de fazladan tahsil edilen 303.530,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl; taleplerin zamanaşımına uğradığını, icra takibinin kesinleşmesinden sonra açılan menfi tespit davasının kendiliğinden istirdat davasına dönüşmeyeceğini, davacının vekâlet ilişkisini azille sona erdirdiğini, takip edilen dosya borçlusundan tahsil edilen meblağların davacıya fazlasıyla ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulü ile davacı ...'ın Kütahya 2. İcra Müdürlüğünün 2004/181 E. sayılı dosyasından borçlu olmadığının tespitine, 2004 sayılı İİK'nın 72/6 maddesi uyarınca toplam 141.657,49 TL'nin; 67.500,00 TL'sinin 19.04.2005 tarihinden, 3.750,00 TL'sinin 05.05.2005 tarihinden, 70.407,49 TL'sinin 02.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/1867 E., 2020/1876 K. sayılı mirasçılık belgesindeki payları oranında yargılama aşamasında vefat eden davacı ... mirasçılarına verilmesine, davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

Mahkemenin 06.02.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı asıl tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece kararın onanmasına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı asıl karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı asıl; davacının imzasını taşıyan itiraza uğramayan ödeme belgelerini dosyaya sunduğu halde Mahkemece nazara alınmama gerekçesi belirtilmediği gibi temyiz aşamasında ileri sürüldüğü halde de değerlendirilmediğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ücreti alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibinden borçlu olunmadığının tespitine ve istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararında belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verildiği, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, dava konusu icra takibinin yalnızca akdi vekalet ücretine ilişkin olduğu, davacının borçlu olmadığı tespit edilen icra dosyasından davalı tarafından tahsil edilen bedellerin, tahsil tarihinden itibaren faiziyle istirdatına hükmedilmesinin doğru olduğu, bu esaslar dahilinde verilen hükmün usul ve yasaya uygun olup, hükmün onanmasına dair verilen Daire kararının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre davalı asılın karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR