Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/2083 K.2025/1388

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirket tarafından 09.10.2021 tarihinde müvekkiline ait hastanede kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla tutanak düzenlendiğini, akabinde 11.10.2021 tarihinde 742.727,08 TL bedelli fatura tanzim edildiğini, aynı gün faturaya noter kanalıyla itiraz edildiğini, davalı şirket tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak şirket yetkilisinin yokluğunda tanık imzası alınmadan sayacın söküldüğünü, sayaca müdahalede bulunulmadığını, tutanağın Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediğini, müvekkili şirkette OSOS adı verilen sistemin bulunduğunu, sisteme göre hastane sayacındaki veri akışının kesintiye uğradığına ilişkin tespit yapılmadığını ileri sürerek; müvekkili şirketin 11.10.2021 tarihli fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu sayacın söküldüğünü ve inceleme için Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğüne iletildiğini, sayacın delinerek ölçü devresine müdahale edildiğinden muayeneye alınamadığına ilişkin Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünden cevap verildiğini, fatura bedelinin Yönetmeliğe göre hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporu ile ceza soruşturmasında alınan aynı yöndeki bilirkişi raporu ile davacı şirketin kaçak elektrik kullandığı yönünde delil ve bilgiye rastlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının, davaya konu fatura kapsamında davacının davalıya 742.727,08 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerinin gerekçede tartışılmadığını, yetersiz ve denetime açık olmayan tek bir bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğunu, bilirkişiler tarafından davaya konu sayacın incelenmediğini, kaçak kullanımın tespitinden yaklaşık 10 ay sonra 06.07.2022 tarihinde keşfe gidildiğinden keşif sonucu düzenlenen raporun dikkate alınmasının yanlış olduğunu, davacı şirketin kaçak elektrik kullandığının Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü tarafından tespit edildiğini, OSOS hafıza verilerinden ulaşılan akım/gerilim uyarıları ve kesintiler de dikkate alındığında sayaca müdahale edildiğinin net olarak anlaşıldığını,

sayacın laboratuvar ortamında incelenmesi gerektiği belirtildiği halde Mahkeme bu konuda eksikliği gidermediğini, bilirkişilerin 05.11.2021 tarihli Bilim Sanayi İl Müdürlüğünde çalışan ölçü ve ayar memuru Yusuf Şahin tarafından düzenlenen tutanağı fark etmeden rapor düzenlediklerini, kaçak elektrik kullanıldığının video kaydı, fotoğraf, tutanağı tanzim eden tanık beyanı ile ortada olduğunu, sayaca fiziki müdahalenin bariz olması halinde sayaçları muayeneye gönderme gibi zorunluluğunun olmadığını, davacı şirketin 2019 yılında kaçak elektrik kullandığını, itiraz etmeden ödediğini,

davacı tarafın kaçak mekanizma oluşturmadan önce haberleşme alt yapısını çalışamaz hale getirdiğini, sayaca ve ölçü devresine müdahale yöntemiyle tüketimi azaltarak elektrik hırsızlığı yaptığı ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı şirketin kaçak elektrik kullandığından bahisle tahakkuk edilen fatura nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; fotoğrafların yetersiz olduğu, Bilim Sanayi İl Müdürlüğünden detaylı rapor alınarak durumun tespit edilmesinin gerektiği ancak tüketim verilerinin normal şekilde olduğu kabul edilerek varsayımsal olarak sonuca gidildiği görülmüştür. Söz konusu rapora davalı tarafça itiraz edildiği halde davalının itirazları değerlendirilmeksizin hüküm kurmaya elverişli olmayan rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, kaçak elektrik kullanıldığı iddia edilen hastanede OSOS adı verilen sistemin bulunduğu, sistemin manyetik alan hatası vermesi üzerine davalı şirket elemanlarınca olay yerinde yapılan incelemede; oda içerisinde bulunan sayacın arka tarafına delik açılmak suretiyle eksik ve hatalı ölçülmesine neden olacak şekilde sayaca müdahale edildiğinin tespit edildiği,

bilirkişilerce hazırlanan raporda bir adet iletkende iğne deliği boyutlarında delik olduğunun tespit edildiği ve davaya konu sayacın dışarıdan delinerek ölçü devresine müdahale edildiğinden muayeneye alınamadığına ilişkin ölçü ve ayar memurunun 05.11.2021 tarihli tutanak düzenlediği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirketce alınan 18.08.2022 tarihli Ordu Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün raporunda sayacın dışarıdan delinerek ölçü devresine müdahale edildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; davalı tarafça dosyaya fotokopileri sunulan 05.11.2022 tarihli tutanak ile 18.08.2022 tarihli Ordu Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğüne ait raporun asılları temin edilerek, dosyanın önceki bilirkişi dışında başka bir uzman bilirkişiye/bilirkişilere tevdi edilmesi ve talep edilen kaçak elektrik bedelinin tutanağın düzenlendiği tarihte yürürlükte olan Yönetmelikte açıklanan yöntemle hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR