Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/2098 K.2025/1320

Bozmaya uyularak verilen Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; murisleri Fatma Demircan'ın göğsünde hissettiği sertlik nedeniyle 29.12.2006 tarihinde davalı şirkete ait Bağcılar Özel Safa Hastanesine başvurduğunu, yapılan ultrason sonucu memede tümör bulunmadığının bildirildiğini, daha sonra başka hastanede mamografi çektiren murisin sağ memesinde kanserli kitlenin bulunduğunun söylendiğini, SSK Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi olmak için başvurduğunu, teşhiste geç kalınmış olması nedeniyle ilaç tedavisinin sonuç vermediğini, 19.04.2007 tarihinde ameliyat edilerek sağ memesinin alındığını, murisin 13.09.2010 tarihinde vefat ettiğini, ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı olarak toplam 20.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; davanın haksız ve yersiz açıldığını, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, murisin sağ memesindeki kitlenin 06.03.2007 tarihinde tespit edildiğini, murisin ilk şikayetinden 4 yıl sonra hayatını kaybettiğini, 26.12.2006 tarihli USG raporunda kitle görünmediği için murisin öldüğünün söylenmesinin tıbbi ve bilimsel dayanağının olamayacağını, ölüm nedeniyle sorumlu tutulamayacağını, davacıların murisinin ölümü ile müvekkillerinin eylem ve işlemleri arasında illiyet bağı olmadığını, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.09.2015 tarihli kararıyla; maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.11.2019 tarihli ilamıyla; ceza dosyası neticesi beklenerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, Yargıtay bozma ilamına uyulmak suretiyle, ceza mahkemesi kararının vakıa tespiti niteliğinde olduğu, sanığın eylemi ile ölüm olayı arasında illiyet bağının olmadığının tespit edildiği, bu hususun Mahkeme açısından bağlayıcı olacağı, Adli Tıp 3. Üst kurulunun raporunda da ölüm olayının hızlı gelişen ve yayılma etkisi gösteren meme kanseri nedeniyle olduğu, 29.12.2006 tarihindeki hastanın ilk muayenesinde ve ultrasonografisindeki kitlenin çok küçük olması nedeniyle tespit etme imkanı olamayabileceğinin kuvvetle mümkün görüldüğü,

ağrı ifadesiyle başvuran kişinin muayenesinin yapılarak ultrasonografi çekilmesinin tıbben uygun olduğu, meme kanserinin tipi ve boyutu dikkate alındığında kitlenin küçük olması nedeniyle tespit edilemeyebileceğinin tıbben bilindiği cihetle davalı doktorun uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, bilirkişi kurulu raporları arasında çelişkinin giderildiği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; daha önce davalılar aleyhine açılan ve Yargıtay tarafından onanan Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/110 E. sayılı dosyasının dikkate alınmadığını, dosyalar arasındaki bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, çelişkinin giderilmediğini, tanık beyanlarına itibar edilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tıbbi hata nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/21 E. sayılı dosyası incelenmiş, Mahkeme dosyasından alınan ATK raporu hükme esas alınarak doktor ... hakkında sanığın eylemleri ile ölüm olayı arasında illiyet bağı olmadığı, ölüm nedeniyle sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, kararın 28.02.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/110 E. sayılı dosyasının incelenmesinde, uzuv kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası açıldığı, davalı doktorun kusurlu bulunduğu, bu nedenle maddi ve manevi tazminat davasının kabulüne karar verildiği, dava devam ederken davacıların murisinin 13.09.2010 tarihinde vefat ettiği, Yargıtay tarafından kararın onandığı görülmüştür.

İşbu dava ise, ölüm sebebiyle destekten yoksun kalmaya yönelik maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece, Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/110 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile işbu dosyada alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi, ayrıca davacıların murisinin ölümü ile davalının eylemleri arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına dair bilirkişi raporu düzenlenmesi istenilmiş olup, Adli Tıp Üçüncü Üst Kurulunun 17.05.2023 tarihli raporu ile, "... kişinin ölümünün meme kanserine bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu,

...., kitlenin küçük olması nedeniyle tespit edilemeyebileceğinin tıbben bilindiği cihetle ilgili Radyoloji Uzmanı Dr. ...'in uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu" şeklinde görüş bildirildiğinden, ölüm ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uymakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığının anlaşılmasına davalıların eylemleri ile ölüm olayı arasında doğrudan illiyet bağının bulunduğunun ispatlanamamasına göre, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR