Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/29 K.2024/3949

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının el yazısı ile yazılmış olan belgeye göre dava konusu aracın devrinin müvekkili adına yapılacağının kararlaştırıldığını, bu devrin herhangi bir şarta bağlanmadığını, ancak açılmış olan boşanma davasında bu aracı müvekkili üzerinde baskı olarak kullanmak isteyen davalının devri yapmadığını, araç zilyetliğinin de müvekkiline devredildiğini, zilyetliğin devredilmiş olması halinde mülkiyetin de nakli gerektiğini ileri sürerek; dava konusu aracın davacıya devrine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aracın devri resmi şekilde yapılması gerektiğinden davacı tarafça dayanılan belgenin hükümsüz olduğu, davalının da aracın mülkiyetinin davacıya ait olduğuna ilişkin bir beyanının olmadığı, davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre araç için bir bedel ödediyse bunu isteyebileceği, ancak böyle bir talebinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dinlenen tanıklarının, davalının dava konusu aracı davacıya devredeceğine dair beyanda bulunduklarını, davalının tanık anlatımlarına itiraz etmediğini, dava dosyasına sunulan ve davalının el yazısı ile hazırlamış olduğu belgeye göre davalının aracın mülkiyetini davacıya devredeceğinin kararlaştırıldığını, bu devrin herhangi bir şarta bağlanmadığını, davalının aracın zilyetliğini de müvekkiline devrettiğini, aracın anahtarları ve ruhsatı ile aracın müvekkiline teslim edildiğini, aracın yeni zilyet olan müvekkilinin hakimiyetine bırakıldığını, zilyetliğin devredilmiş olması halinde mülkiyetin de nakli gerektiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesi ekindeki belgenin aracın devri resmi şekilde yapılması gerektiğinden hükümsüz olduğu, davalının da aracın mülkiyetinin davacıya ait olduğuna ilişkin bir beyanının olmadığı gibi davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre araç için bir bedel ödediyse bunu isteyebileceğinden davacının talebinin kapsamı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, araç mülkiyetinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (2918 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin (d) bendi

3. Değerlendirme Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davacı tarafça delil olarak dayanılan adi yazılı belgenin aracın devrinin 2918 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin (d) bendi uyarınca resmi şekilde yapılmaması nedeniyle geçersiz bulunmasına, davalının aracın mülkiyetinin davacıya ait olduğuna ilişkin bir beyanının bulunmamasına, davacının talebi de nazara alındığında Derece Mahkemelerince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,