Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/4302 K.2025/3570

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 25.12.2019 tarihinde satın aldığı taşınmazda abonelik tesisi için müracaat ettiği, davalı idare tarafından aboneliğe ait 2.727,10 TL borcun ödenip aboneliğin devir alınması gerektiğinin belirtildiğini, bu borcun taşınmazın önceki maliki olan aboneye ait olduğunu, davacının davalı idareye herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek; davacıya ait taşınmaza su aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili; davacının taşınmazı satın alarak tadilat yaptırdığını, dairenin satın alındığı 25.12.2019 tarihinden denetim tarihi olan 16.09.2020 tarihine kadar abonelik üzerinden su kullanımı yapıldığını, abonelik borcunun da bu döneme ait olduğunu, davacıya borcu ödeyerek aboneliği devralabileceğinin bildirildiğini, mevcut abonelik borcu ödenmeden abonelik devri yapılmasının veya aynı adrese iki abonelik tesis edilmesinin mümkün olmadığını, davalı idarenin yaptığı işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının taşınmazı 25.12.2019 tarihinde satın aldığı ve eski abonenin bu tarihte taşınmazı boşalttığı, davalı idare tarafından tahakkuk ettirilen faturaların ise 03.03.2020, 11.04.2020 ve 25.09.2020 tarihli sayaç okumalarından kaynaklandığı ve sorumluluğunun ise bu tarihlerde taşınmazın maliki olan davacıya ait olduğu, davacı tarafından davalı idareye sunulan dilekçede "söz konusu borcun kaynağı su, tarafımca da kullanılmıştır" şeklinde beyanda bulunduğu ve satın alma sonrası taşınmazda tadilat yapıldığının tespit edildiği,

buna göre davalı idare tarafından yapılan işlemlerin yönetmelik ve tarifelere uygun olduğu gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; arabulucuk ücretinin davacının tüketici olması nedeniyle Hazine üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın reddine ve 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu 18/A-11-13. maddesi ve Arabuluculuk Kanunu Yönetmeliği Tarifesi hükümleri uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin davacının tüketici olması nedeniyle Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararında su kullanım bedelinin en azından bir kısmında sorumlu olduğuna dair gerekçenin varsayıma dayalı olduğunu, davacının taşınmazı devralmasına rağmen pandemi nedeniyle taşınamadığını, kök bilirkişi raporunda su aboneliği verilmeyiş sebebinin önceki dönem borçlarından kaynaklandığının tespit edildiğini, bilirkişi ek raporu ile yaratılan çelişkinin giderilmediğini, davacının babasına ait ikrarın da maddi hata ile verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, su aboneliği tesisi hususunda yaratılan muarazanın meni istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle abonelik tesisi talep edilen taşınmazın satın alındığı 25.12.2019 tarihi sonrasında, davalı idare tarafından dosyaya sunulan sayaç okumalarından 2020/3 ayı itibariyle davacının fiili kullanımın bulunduğunun ispatlanmış olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR