Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/4311 K.2025/3274

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı üniversite hastanesinin açtığı ilaç ihalesi sonucu taraflar arasında imzalanan ilaç alımına ait birim fiyat sözleşmelerine istinaden müvekkil şirket tarafından davalı üniversite hastanesine ilaçların teslim edildiğini ancak toplam 1.438.350,60 TL fatura bedelinin ödenmediğini, sözleşmede belirtilen vadelerin geçtiğini, faturanın ödenmesi için 13.02.2015 ve 06.11.2015 tarihlerinde noter vasıtasıyla ihtarname gönderildiği halde ödeme yapılmadığını ileri sürerek; şimdilik toplam 1.438.350,60 TL tutarlı alacağın her bir fatura bedeli için ayrı ayrı fatura tarihinden itibaren işletilecek en yüksek banka avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava dilekçesinde belirtilen 60.120,45 TL tutarındaki faturanın ödendiğini, ödemelerin mali duruma göre yapılacağını, müvekkili şirketin ödememe iradesinin olmadığını, faiz başlangıcının ihtar çekilerek temerrüde düşürüldüğü tarih olması gerektiğini, üniversitenin devlet üniversitesi olup tacir konumunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava açıldıktan sonra yapılan ödemeler ile bu ödemelere ilişkin işleyen faiz nazara alınarak bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, 866.154,81 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 572.195,79 TL dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu miktar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dava açıldıktan sonra ödenen faturaların dava tarihi ile ödeme tarihi arasındaki döneme ilişkin faizi olarak 29.890,79 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf aşamasında sunulan feragatname kapsamında tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek davanın 806.480,08 TL yönünden feragat nedeniyle reddine, bakiye alacak yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dava açıldıktan sonra ödenen faturaların dava tarihi ile ödeme tarihi arasındaki döneme ilişkin faizi olarak 29.890,79 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; borcun tamamının ödendiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli kaldırma kararında da alacağın tamamının ödendiğinin belirtildiğini, buna rağmen kararda asıl alacağa ilişkin hükmün kurulduğunu, 15.02.2022 tarihli bilirkişi raporunun eksik hazırlandığını, rapora itiraz edildiğini, borcun tamamı ödendiği halde hatalı hüküm kurulduğunu, ödenen borcun bugüne kadar faizinin olamayacağını, faizin yanlış hesaplandığını, faiz başlangıç tarihinin temerrüde düşürüldüğü tarih ya da dava tarihi olması gerektiğini, davalının devlet üniversitesi olup tacir olmadığından yasal faiz uygulanmasını,

davalı Üniversite defter kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, ödeme kayıtlarının incelenmediğini, Üniversitenin borçlarının belli bir sırada ödendiğini savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fatura alacağı istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle davacı tüzel kişi tacir olup davalı ile aralarındaki sözleşme dolayısıyla işin her iki taraf bakımından ticari iş sayılması kapsamında avans faiz talep edilebileceğinin anlaşılmasına, temerrüt tarihinin dava tarihinden önce olmasına, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR