Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/612 K.2024/4463

Taraflar arasında birleştirilerek görülen menfi tespit ve kesinti bedelinin iadesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulü ile davalı Kurum tarafından davacının 2017 Temmuz dönemine ilişkin hak edişlerinden yapılan 195.459,65 TL kesintinin haksız olduğunun tespiti ile 117.719,90 TL’lik kısmın asıl dava tarihinden, kalan 77.739,75 TL’lik kısmın birleşen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, asıl ve birleşen davada hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar 195.459,65 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.