Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/1595 K.2025/5172

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 23.09.2021 tarihli yazısıyla; 20 17... yılları arasında 179 hastadan toplam 373.204,05 TL tutarında fazladan haksız ilave ücret alındığı iddiasıyla 631.280,40 TL cezai şartın müvekkilin alacaklarından kesinti yapılacağının bildirildiğini, cezai şartın ihtirazi kayıtla 30.09.2021 tarihinde ödendiğini, ek hizmet sözleşmesi kapsamında alınan ek hizmet bedelinin yanlış yorumlama neticesinde SUT kapsamındaki ilave ücret bedeli ile karıştırıldığını, idarenin cezai işleminin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, 631.280,40 TL tutarındaki cezai şartın ödeme günü olan 30.09.2021 tarihinden ibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile istirdatına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Kurum işleminde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 22.12.2022 tarihli bilirkişi raporunun denetime elverişli bulunması nedeniyle hükme esas alındığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile 23.09.2021 tarihli Kurum işleminin iptali ile 631.280,40 TL'nin kesinti tarihi olan 30.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yasal düzenlemeler ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, Sağlık Hizmeti Sunucusu (SHS) olan davacı tarafından dava dışı hastaların ameliyatlarının yapıldığı, dava dışı hastalarla ek hizmek almak istemeleri halinde belirli haklar verilen ek hizmet sözleşmelerinin imzalandığı, bu sözleşmelerin hastalara belli başlı haklar ve avantajlar içerdiği, alınan bilirkişi raporuna göre ek hizmet sözleşmesi kapsamında verilen sağlık hizmetinin SUT (1.9.4) hükmüne göre Kurumca finanse edilmeyen hizmet kapsamında olduğu,

hastalardan alınan ücretin ilave ücret kapsamında değerlendirilemeyeceği, söz konusu sözleşmelerin dava dışı hastalar ile SHS konumundaki davacı arasında sözleşme özgürlüğü kapsamında imzalandığı, davacının verilen hizmette gerekli olan bütün prosedürleri yerine getirdiği, bu kapsamda sözleşme içeriğinde kullanılan kloz kelimesinin söz konusu sözleşmeyi sigorta poliçesi haline de getirmeyeceği, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacı şirketin sigorta poliçesi hüviyetinde olan belge düzenleyemeyeceğini, alınan ücretlerin ilave ücret olduğunu, Kurum işlemlerinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı Kurumca taraflar arasındaki sağlık hizmeti satın alma sözleşmesine dayalı olarak davacının hak edişlerinden yapılan kesinti yapılacağına dair bildirim üzerine, ihtirazi kayıtla yapılan ödemenin istirdatı istemine ilişkindir.

Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle "İlave ücret alınması" başlıklı (1.9.4.) maddesinin SHS'ler tarafından Kurumca finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri için talep edilen ücretlerin ilave ücret olarak değerlendirileceği düzenlemesini içermesine, kesintiye konu listede yer alan hizmetlerin hasta ile hastane arasında yapılan ek hizmet sözleşmesine dayalı olarak verilen ve SGK tarafından finansmanı karşılanmayan ek hizmetler için alınan ücretler olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR