Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/2392 K.2025/5779

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında KVC ve Kardiyoloji branşları ile sınırlı olarak, kısmi branş anlaşmalı Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmenin bulunduğunu, 2012 yılı Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi ile sözleşmeli branşlara acil servis hizmetinin de ilave edildiğini, SUT'un (4.2.) maddesi doğrultusunda da manuel fatura düzenlenerek ödenmek üzere davalı Kuruma gönderildiğini, davalı Kurumun faturalarda hatalı tıbbi ve teknik gerekçeler göstererek kesinti yaptığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmasının usule aykırı olduğunu, taraflar arasında anlaşma olmadığını, sadece hastane acil servisine müracaat eden hastalara müvekkili Kurum mevzuatı gereğince sağlık hizmeti vermeleri neticesinde oluşan tedavi giderlerinin müvekkili Kurum tarafından ilgili SUT'un (4.3.1.) maddesine göre ödeme yapıldığını, yapılan kesintinin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan 21.06.2022 tarihli bilirkişi ek raporu doğrultusunda, davacı hastanenin davalı Kuruma kestiği faturalar ve tutarları belli olduğundan eldeki davanın kısmi alacak davası olduğu, davalı Kurumun davacı şirkete ait hastanenin 2010-2011-2012 yıllarına ait 359 hasta faturalarında yapmış olduğu kesintiden 282 hastaya ait bilgi ve belge sunulduğu için bunlarla ilgili değerlendirme yapılabildiği, toplamda 359 hastanın faturalarında haksız yapıldığı iddia olunan toplam 1.607.160,30 TL kesintiden 1.254.618,95.TL'sinin yersiz olduğunun tespit edildiği,

davacı tarafından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 146. maddesinde düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan davanın ıslah edildiği, davalı vekilinin zamanaşımına ilişkin savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 1.254.618,95 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin (296.155,11 TL) talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmi alacak davası mahiyetinde olduğu, ıslah tarihi itibariyle TBK'nın 146. maddesi kapsamında zamanaşımının dolmadığı, alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, SUT hükümlerine aykırı olduğundan bu kapsamda faturaya konu hastalara ilişkin işlemlerin 1.254.618,95 TL'si yönünden kesintinin yersiz olduğu tespitinin yapıldığı, davalı tarafça 359 hastadan 282'sinin incelendiğini, kalan kısmının incelenmediği belirtilmiş ise de incelenmeyen hastalar yönünden davacı tarafın bu konuda istinafı bulunmadığı,

kesintinin yersiz ve haksız yapıldığına dair bir tespit de yapılmadığından dolayı davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan, davalının bu yöndeki istinaf itirazının yerinde olmadığı, Mahkeme kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili. Mahkemece davacı vekili her ne kadar davayı belirsiz alacak davası olarak açmış ise de; davacı hastanenin kuruma kestiği faturalar ve tutarları belli olduğundan burada belirsiz alacaktan söz edilmesi imkanı bulunmadığı, eldeki davanın kısmi alacak davası olduğu,

bu nedenle davacı yanın belirsiz alacak davası iddiasına da itibar edilmediği belirtilerek davacı lehine hüküm kurulduğunu, 5510 sayılı Kanunun "Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi" başlıklı 73. maddesinde acil haller dışında sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından kişilerce satın alınan sağlık hizmeti bedellerinin Kurumca ödenmeyeceği,

sözleşmesiz sağlık hizmet sunucularından acil hallerde alınan sağlık hizmet bedelinin 72. madde gereği sözleşmeli sağlık hizmet sunucuları için belirlenen bedeller esas alınarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olunan kişilere fatura karşılığı ödeneceğinin belirtildiğini, davacı ile müvekkili Kurum arasındaki acil başvurular için 2012 yılında yapılan sözleşmelerin daha önce yapılan acil başvuruları kapsamayacağı, davaya konu faturaların sözleşme öncesi döneme ait olduğunu, davacı tarafın müvekkili Kurum tarafından faturalarında 359 hastadan haksız kesinti yapıldığını iddia ettiğini,

dosyaya ek olarak 139 hastaya ait tıbbi bilgiler sunduğunu, ikinci kez sunulan delillerle ancak 282 hastanın tıbbi belgelerine göre ilgili rapor hazırlandığını, alınan bilirkişi raporunun hükme esas almaya elverişli olmadığını, ıslah edilen tutar yönünden talebin zamanaşımına uğradığını, davanın davacının iddia ettiği gibi davanın belirsiz alacak davası olarak değerlendirilmesi halinde dava şartı yokluğu nedeniyle, Mahkeme tespitinde olduğu gibi kısmi dava olarak değerlendirilmesi halinde zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sağlık hizmeti satın alma sözleşmesine aykırılık nedeniyle uygulanan cezai şart işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunun; taraflar arasındaki sözleşme maddeleri, SUT hükümleri ve ilgili diğer mevzuata göre her hasta bazında gerekçeleriyle birlikte değerlendirme yapılarak hazırlandığı ve Kurum işlemlerinin yerinde olup olmadığına dair tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, denetimine uygun olduğu, davanın kısmi dava olduğu, ıslah tarihi itibariyle alacağın zamanaşımına uğramadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR