KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2025/2811 E., 2025/6465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2025/756 E., 2025/867 K.
- İlk derece mahkemesi
- Denizli 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/104 E., 2025/54 K.
Karar Metni
541 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davalının, Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP) kapsamında üniversitelerinde Mühendislik Fakültesi Bilgisayar Mühendisliği bölümü Bilgisayar Anabilim Dalı Araştırma görevlisi kadrosuna 19.08.2011 yılında atandığını, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunun 35. maddesi (2547 sayılı Kanun) gereğince geçici olarak ....
Üniversitesine lisansüstü eğitim için görevlendirildiğini, davalının 2020-2021 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar dönemi sonunda azami öğrenim süresi içerisinde çalışmalarını tamamlayamadığı anlaşılan davalının 08.09.2021 tarihi itibarıyla Üniversitenin araştırma görevlisi kadrosuyla ilişiğinin kesildiğini, davalının mecburi hizmetine tekabül eden borcunun öğreniminin başında kendisinden alınan yüklenme senedi uyarınca borç tutarı çıkarıldığını, yasal sürede ödeme olmadığından borcun tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı neticesinde durdurulduğunu ileri sürerek;
borçlunun haksız itirazın iptali ile takibin devamına, borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; davacı tarafın alacak talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, haksız ve kötü niyetli olan alacaklının tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıdan yüklenme ve kefalet senetleri hükümleri uyarınca ancak maaş haricinde kalan sair ödemelerin (yurt içi görev yolluğu, yabancı dil ücreti, ders ücreti, tez hazırlama vs. gibi) talep edilebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 2.245,88 TL asıl alacak, 175,55 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.421,43 TL yönünden itirazın iptaline, asıl alacağa yasal faiz işletilmek suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, şartları oluşmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; yüklenme senedindeki taahhüdün geçerli bulunduğunu, bilirkişi raporunda hukuki bir değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalının 2547 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca görevlendirilmesi sırasında imzaladığı yüklenme senedine dayalı olarak mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
2547 sayılı Kanunun 35. maddesinde mecburi hizmet yükümlülüğünün ihlali halinde öngörülen tek yaptırımın araştırma görevlisine başka bir yüksek öğretim kurumunda görev verilmemesi olduğu, Kanunda yer almamasına rağmen Yönetmelikle araştırma görevlilerinden yüklenme senetleri alınacağının düzenlendiği, Anayasa'nın 18. maddesi uyarınca görevin ifası sırasında ödenen maaşın iadesine yönelik yüklenme senedi hükmünün angarya yasağına aykırı olması sebebiyle geçersiz olmasına, somut olayda davalıya 405.418,50 TL maaş, yasal kesintiler toplamı 51.073,31 TL, 1.497,25 TL görev yolluğu adı altında ödeme yapıldığı,
davalının yalnızca maaş dışında yapılmış yurt içi görev yolluğu ödemesinden sorumlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/2811, K. 2025/6465, 25 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama