Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/522 K.2025/3971

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl dava dosyasında davacı vekili; müvekkilinin bebeğinin 02.08.2019 tarihinde davalı hastanede dünyaya geldiğini, bebeğin doğum sırasında doktor hatası nedeniyle gerçekleşen ciddi sağlık sorunlarının olduğunu, sevk edildiği Gaziantep ...

Hastanesi'nde çekilen MR ile bebeğin kafasının ve beynin bazı bölgelerinde boşluklar olduğunun tespit edildiğini, doğumdan önce ve doğuma kadar bebeğin herhangi bir sağlık sorununun olmadığını, doğum tarihinin yanlış hesaplandığını ve vakti dolmamasına rağmen sezeryan yerine doğal doğumun gerçekleştirilmeye çalışıldığını, doğum gerçekleştirilirken hekimin zorlamaları, hataları ve kusurlarından kaynaklı olarak bebeğin havasız ve oksijensiz kalmasından kaynaklı bebeğin zarar gördüğününü ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın doğum tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dava dosyasında davacı vekili; asıl dava devam ederken ortaya çıkan bilgi ve belgeler neticesinde çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı Dr. ...'ün de ağır kusurlu olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın doğum tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı hastahane vekili; davacının eşi ...'nın gebelik takibinin diğer davalı Dr. ... tarafından yapılmadığını, ...'nın doğumdan bir gün önce ilk defa müvekkili hastaneye gelerek muayene olduğunu ve amniyo sıvısının azalmış olduğunu görülerek yatış önerildiğini, ancak ...'nın yatışı kabul etmediğini, ancak ertesi gün ağrıları artınca doğum için müvekkili hastaneye geldiğini ve doğum başladığı için hastanın yatışının yapıldığını,

davacı ve ...'ya doğum sırasında çocuğun oksijensiz kalarak beyin ve diğer organlarının etkilenebileceğini ve hatta kaybedilebileceğinin anlatıldığını ve aydınlatılmış onam belgesinin her iki ebeveyne de imzalattırıldığını, epidural anestezi ile normal yolla doğum başlatıldığını, doğum süresince rahim açıklıklarının uygun seyrettiğini ve bebeğin kalp atımlarının takip edildiğini, davalıların bebeğin doğum sürecinde kusurlu eylemlerinin olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Dr. ... vekili; davacının eşi ...'nın gebelik takibinin kendisi tarafından yapılmadığını, ...'nın doğumdan bir gün önce ilk defa muayeneye geldiğini ve amniyo sıvısının azalmış olduğunu görülerek yatış önerildiğini, ancak ...'nın yatışı kabul etmediğini, ertesi gün ağrıları artınca hastaneye geldiğini ve doğum başladığı görülerek yatışının yapıldığını, doğumun riskleri anlatılarak her iki ebeveynden de aydınlatılmış onam imzası alındığını, yapılan doğum işlemlerinin tıbben ve hukuken doğru olduğunu ve müvekkilinin herhangi bir hata veya kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Dr. ... vekili; çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı olan müvekkiline yöneltilen iddiaların asılsız olduğunu, bebek yenidoğan yoğun bakım ünitesine getirildikten sonra müvekkilince yaplan işlemlerin tıp biliminin gereklerine uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyaya kazandırılan Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi heyet raporunun birbiriyle uyumlu olduğu, doğum sırasında ve sonrasında yapılan uygulamaların tıbbın gerek ve kurallarına uygun olduğu ve tedavide kusur ve ihmalin bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmaması üzerine 29.09.2022 tarihinde karar kesinleşmiştir.

Davacı vekili 20.01.2023 tarihli istinaf dilekçesiyle; verilen kararın müvekkilinin eski vekiline tebliğ edildiğini ve vekilin kusurunun müvekkiline yüklenemeyeceğini savunmuş, Mahkemece istinaf talebi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 346. maddenin birinci fıkrası gereğince reddedilmiş, karar karşı, süresi içerisinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının önceki vekiline yapılan tebliğatın davacı vekilinin adresinde bulunmaması nedeni ile daimi çalışan imzasına yapılmasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olduğu, eski hale getirme sebeplerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun reddi kararına yapmış olduğu istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın reddi kararının davacının eski vekiline tebliğ edildiği ve istinaf kanun yoluna başvurulmayarak kesinleştiğini, vekilin kusurunun müvekkile yüklenemeyeceğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep edilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, süresinde istinaf başvurusunun yapılıp yapılmadığına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345. maddesi hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf başvurusunun süresinden sonra yapılması hâlinde anılan Kanun’un 346/1 maddesi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR