Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/715 K.2025/4669

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında .. tesisat nolu tarımsal abonelik sözleşmesi bulunduğunu, davalı şirketçe müvekkilinin kaçak elektrik kullandığından bahisle borç tahakkuk edildiğini ve takip başlatıldığını, tahakkuk edilen kaçak cezasının haksız olduğunu, müvekkilinin kaçak enerji kullanmadığı gibi kaçak tutanağından da haberdar olmadığını, yokluğunda ve usule aykırı olarak sayacın bulunduğu yerden başka bir yerde tutanak tutulduğunu ileri sürerek; müvekkilinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 100,00 TL davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiş, ıslahen dava değerini 548.144,90 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili şirket yetkililerince davacıya ait yerde yapılan kontrollerde kaçak elektrik kullandığı tespit edilip fotoğraflanarak tutanak tutulduğunu, kaçak elektrik kullanımının kuşkuya yer vermeyecek derecede kesin ve sabit olduğunu, kaçak tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunduğunu, ispat yükünün davacıda olduğunu, davacının arazisinin kendiliğinden sulanabilen arazi olmadığını, elektrik enerjisi kullanmadan sulu tarım yapabilmesinin imkânsız olduğunu, davacının yörenin iklim şartlarına göre suya fazla ihtiyaç duyan ürün çeşitlerini ektiği, müvekkili şirketin alacağının yasal, hesaplama yönteminin de mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ispat yükü kendisinde olan davalı tarafından davacının kaçak elektrik enerjisi kullandığının ispatlanamadığı, takibin haksız ve kötü niyetli olduğunun sabit olmaması ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72. maddesinin beşinci fıkrasındaki şartlar oluşmadığı gerekçesiyle; takip dosyasında, davacının davalıya 548.144,90 TL alacağın tamamı yönünden borçlu olmadığının tespitine ve davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ispat yükü üzerinde olan davalı tarafca alacağın ispatlanamadığı, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacıya ait yerde müvekkili şirket ekiplerince yapılan kontrolde davacının kaçak elektrik kullandığı tespit edilip fotoğraflanarak tutanak tutulduğunu, tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunduğunu, aksini ispat yükünün davacıda olduğunu, davacının arazisinin kendiliğinden sulanabilen arazi olmadığını, davacının ektiği ürünleri suya fazla ihtiyaç duyan ürünler olduğundan enerji kullanmadan sulu tarım yapılamayacağını, keşif yapılmadan karar verildiğini, müvekkili şirketten davacıya dair istenilen belgelere ilişkin müzekkerenin akıbeti sorulmadan ve cevabı beklenmeden karar verildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep edilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kaçak elektrik tahakkukundan kaynaklı icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti talebine ilişkindir. Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle ispat yükü üzerinde olan davalı şirket vekiline ihtar içerir duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği halde, cevap dilekçesine kaçak elektrik tespit tutanaklarını eklemediği gibi İlk Derece Mahkemesinin usulüne uygun olarak yaptığı ihtara rağmen süresinde kaçak elektrik tespit tutanaklarını dosyaya sunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR