KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2025/864 E., 2025/4461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/1832 E., 2024/1792 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/627 E., 2024/261 K.
Karar Metni
512 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davacının ..
İli, .. semtinde bulunan işyerinde mobilya imal ettiğini, 09.02.2018 tarihinde davalılardan ..'e ait olup oğlu ..'ın işlettiği iş yerine malzeme almak için gittiğinde asma kattan bodrum kata düşmesi sonucu ağır yaralandığını, olay sonrası davacının uzun süre hastanede tedavi gördüğünü, kafa travması yaşadığı için tedavisinin halen devam ettiğini, davalı tarafın gerekli önlemleri almaması nedeni ile kusurlu olduğunu, olay nedeniyle maddi ve manevi olarak zarara uğradığını belirterek;
fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 500,00 TL kazanç kaybı, 500,00 TL bakıcı gideri ve 500,00 TL efor tazminatı olmak üzere 1.500,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.02.2024 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.069.876,59 TL'ye artırmıştır.
II. CEVAP
Davalılar vekili; davacının tedbirsiz ve dikkatsiz davranarak kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini, davacının aylık gelirinin asgari ücret seviyesinde olduğunu, hastane ve bakım masraflarını karşılama yükümlülüğünün Sosyal Güvenlik Kurumunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 11.761,70 TL geçici iş göremezlik, 1.051.620,49 TL sürekli iş göremezlik, 6.494,40 TL bakıcı gideri ve 80.000,00 TL manevi tazminatın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içerisinde davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili; gerekçeli kararda ceza soruşturması aşamasında düzenlenmiş olan bilirkişi raporlarına itibar edildiğini, davacının tedbirsiz ve dikkatsiz davranarak düştüğünü, ATK raporlarını kabul etmediklerini, müterafik kusur tespiti yapılmadığını, bilirkişi hesaplamasına esas alınan TRH 2010 yaşam tablosuna itiraz ettiklerini, manevi tazminatın hukuka aykırı olduğunu, yaşanan süreçte davalılarca davacıya maddi ve manevi destek sağlandığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının davalılara ait işyerinde düşmesine bağlı olarak uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Temyiz edilen kararın dayandığı bilgi ve belgelere, hükme esas alınan ve tarafların olaya ilişkin sorumluluklarının belirlenmesine yönelik bilirkişi raporunda yer alan değerlendirmelerin denetime elverişli ve yürürlükteki mevzuata uygun olmasına, kusur oranının tazminat hesabında dikkate alınmasına, davalıların illiyet bağının kesildiğini ispat edememesin ve hükmedilen manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/864, K. 2025/4461, 1 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama