Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/14307 K.2010/11201

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)11.02.2005 tarihli haciz tutanağına göre sanığın, borcu nedeniyle 1 adet 085 HP Jet-Komm takım hidrofor ve 3 adet 1,5 HP Jet-Komm takım hidrofor'un haczedilip yed-i ... olarak kendisine teslim edildiği, 11.11.2005 tarihinde mahcuzların teslim alınmasına gidildiğinde haciz tutanağına göre dükkanının boş olması nedeniyle haciz işlemi yapılıp hacizli eşyaların teslim alınamadığı etraftan yapılan araştırmada, sanığın, dükkanındaki malzemeleri Davut Durak adındaki tanığa devrettiğinin öğrenildiği, haczedilip yed-i ... olarak teslim edilen malların satıldığı iddiasıyla suç duyurusunda bulunulduğu,

sanığın soruşturma aşamasında verdiği savunmasında; hidroforların, başka bir borcu nedeniyle Ankara 23.İcra Müdürlüğü'nün 2004/1822 esas sayılı dosyasına mahsuben haczedildiğini ileri sürdüğü, her ne kadar duruşmada hazır edilerek dinlenilmemiş ise de tanık Davut Durak'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, sanıktan, markası ve özellikleri haciz tutanağında yazılı hidroforları almadığını beyan etmesi karşısında;

11.02.2005 tarihli tutanakla haczedilen hidroforların, Ankara 23.İcra Müdürlüğü'nün 2004/1822 esas sayılı dosyasında ya da sanığın başka bir nedenle haczedilerek eşyaların fiilen elinden alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hükümlülük kararı verilmesi,

2)Tekerrüre esas alınan İstanbul 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2005 tarih ve 1282/47 sayılı ilamın incelenmesinde; 3167 sayılı Kanun'un 16/1.maddesi gereğince verilen 700 YTL. ağır para cezasının, 1412 sayılı CMUK'nun 305.maddesi gereğince kesin olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305/son fıkrası gereğince kesin olan hükmün tekerrüre esas teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında cezanın, 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimiine göre çektirilmesi kararı verilmesi,

3)TCY.nın 50. maddesi uyarınca, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sırasında duyduğu pişmanlığa ve suçun istenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas sabıkasının olduğundan bahisle yasal olmayan bir gerekçeyle 50. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4)5237 sayılı TCK nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53/3 fıkrası uyarınca şartla tahliye tarihine kadar geçerli olduğunun hükümde gösterilmemesi,

5)Kabule göre de ; 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasında; denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı cihetle hükümde, mükerrir olan sanık hakkında 58/7 maddesi gereğince "mükerrerlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin süresi de belirlenerek infazın kısıtlanması,