KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/16291 E., 2011/19941 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 6136 s.k.m. panik yaratacak şekilde ateş etmek, silahla tehdit, yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
516 kelime·3 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ...'nın 765 sayılı TCK'nun 498,61,55/3.maddeleri uyarınca verilip infaz edilen eski hükümlülüğünün bulunması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
l-)Sanık ... hakkında izin belgesiz silah taşıma sanık ... hakkında yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu, Anlaşılmış ve yaralama eylemlerinde suçun vasfını etkileyen TCY 21. maddesinin temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerekirken en sonda uygulanması yasaya aykırı ise de bu aykırılık sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak ; TCY'nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet , vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı sanıklar ... ve ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun ve sonuç olarak Hak yoksunluklarına ilişkin paragrafın "Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53/1-c e bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet,vesayet,kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler karşı belirtilen yetkiler yönünden ve TCY.53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı.." biçiminde düzeltilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİ ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASI,
2-)Sanık ... hakkında silahla tehdit,, korku panik yaratacak biçimde havaya ateş açma suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak:
a-)Silahla tehdit suçunda hükme esas alınan yakınanın soruşturma aşamasındaki anlatımı, "....sanık Mehmet İnan ile tartışmaya başladı, kavga etmeye başlayınca ayırmak için araya girdim, bana yumruk attı ben de ona attım,sanık tabanca çıkarıp havaya ateş açarak kaçtı"biçiminde olması sanığın da "Urfalı Mehmet tartışma sonucu kafama şişeyle vurdu...."diyerek yakınanı doğrulaması karşısında, İddianame kapsamı da gözönünde tutulup tehdidin ne suretle yakınana yönelik olduğu,yakınana yönelik olsa bile kendisinin darp edilmesi üzerine silah çıkarması ,ateş açtıktan sonra hızla olay yerinden uzaklaşmasının haksız kışkırtma hükmü TCY 29. maddesinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin tartışılmaması,
b-)Kabule göre de havaya ateş açma eyleminden en ağır cezayı gerektiren "silahla tehdit" suçundan hüküm kurulmasıyla yetinilmesi gerekirken, ayrıca "korku ve panik yaratacak biçimde ateş açma" suçundan da mahkûmiyet kararı verilmek suretiyle fikri içtimayı düzenleyen TCY 44. maddesine aykırı davranılması;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/16291, K. 2011/19941, 1 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama