KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/22290 E., 2011/22777 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık ...'in olay öncesi arasında husumet bulunan mağdur ...'ın evini diğer sanıklarla birlikte kurşunlaması biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eylemin, silahlı tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı ancak, TCY.nın 44.maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahlı tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile TCY.nın 106/2 maddesindeki silahlı tehdit suçundan ve TCY.nın 170/1 -c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Sanık ... hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/22290, K. 2011/22777, 30 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama