Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/14728 K.2012/21399

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde bina kavramının “kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların çalışma, oturma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyalarının korunmasına yarayan yapılardır.” biçiminde tanımlanıp, 21. maddesinde de diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılınması,

öte yandan 30.11.2006 tarihli yapı tatil tutanağına ve bilirkişi raporuna göre “ruhsatlı binanın zemin katında bulunan işyeri, binanın ön yan ve arka bahçe mesafeleri demir ve saç malzeme ile kapatılarak kullanım alanına dahil etmiş durumda tespit edildiği” belirtilen bina niteliğindeki yapının ruhsat alınmadan 2006 yılı içerisinde sanık tarafından yapıldığı ve böylelikle atılı suçun oluştuğu gözetilmeden yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,