Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/18664 K.2012/9961

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kolluk güçlerinin, sanığın alınan parmak izi sonucunda kimliğini tespit etmelerinin ardından, sanığın da gerçek kimliğini açıklamasının, bilinen maddi gerçeğin zorunlu olarak ikrarı olup, maddenin aradığı anlamda iftiradan dönme şeklinde etkin pişmanlık sayılamayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nın 269. maddesi ile indirim yapılması ve ayrıca koşullarının bulunmasına karşın, TCK.nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması da, karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, "5237 sayılı TCY.nın 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunluklarının infaz tamamlanıncaya kadar, (e) bendinde yer alan hak yoksunluğunun ise koşullu salıverme tarihine kadar devamına" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.