Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27090 K.2013/12940

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine ve suçtan zarar gören müştekiler ... ve ...'a davaya katılmak isteyip

istemediği sorulup yönteminc bir karar verilmeden katılan olarak kabul edilmiş ise de, temyiz

dilekçesi içeriğine göre, bu konuda talebleri bulunduğu gözetilerek CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca

katılan olarak kabullerine karar verilmekle, dosya görüşüldü:

1- Sanıklar ..., ...ve ...hakkında yaralama suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ..., ...ve ...ile katılan sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik temyiz incelemesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Ceza verilmesine yer olmadığına yönelik sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Sanıklar ...ve ...hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz incelemesinde,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c bendindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilerek, sabıkasız olup kişilikleri olumlu bulunarak haklarında lehe hükümler uygulanan sanıklara yükletilen konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle katılanların maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, sanıkların hukuki durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "katılanların maddi ve manevi zararının giderilmemesi" şeklindeki kanuni

olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,