Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/29067 K.2012/20174

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriği ve kabule götüren kanıtlara göre, TCK'nın 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması sonuca etkili görülmeyip, 62. maddesine ilişkin değerlendirme yeterli bulunarak yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu ve birden fazla görevliye direnen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ve sanığın sabıka kaydındaki ilamlar getirtilip tekerrüre esas olup olmadıkları değerlendirilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, TCK'nın 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar; c bendindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki haklar bakımından koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,