Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/14768 K.2013/15469

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa, doğum ve sabıka kayıtları okunmayarak CMK'nın 209/1 maddesine ve hazır olmadığı oturumda dinlenen ve hükme esas kabul edilen tanık ifadeleri okunarak diyecekleri sorulmamak sureti ile de anılan Kanunun 215. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığa son sözü sorulduktan sonra katılan vekiline son sözü sorulup duruşma bitirilmek suretiyle en son sözün sanığa verilmesi kuralını düzenleyen CMK'nın 216/3. maddesine uyulmaması,

3-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve tanıklar ... ve ...'nın “sanığın hakaret suçunu işlediğine tanık olmakla beraber, ölümle tehdit ettiğini duymadıklarını” beyan etmeleri karşısında, katılan beyanının, savunma ve tanık beyanlarından hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de;

Adli sicil kaydı bulunmayan sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurunun istediği ya da mahkemece tespit edilmiş maddi nitelikte bir zararının olmaması ve CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulama koşullarının, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, “yüklenen suçla ilgili ceza miktarına göre” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,