Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/18997 K.2013/16909

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hükmolunan cezanın süresi itibariyle sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'nın ve 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa, mahkemece birleştirme kararı verilen dosyada yükletilen tehdit eylemi hakkında verilen beraat kararına yönelik temyizde;

Duruşmalarda kendisini vekille temsil ettiren ve hakkında beraat kararı verilen sanık yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 310 TL. vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir:

Ancak;

Sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında, geçmişteki hali ve davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim hükmü uygulanması ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, kanunda öngörülen zararın, manevi zararı kapsamadığı ve sanığa yükletilen tehdit suçu nedeniyle katılanın uğradığı maddi (somut) bir zararın da bulunmadığı gözetilerek, CMK'nın 231/6-b bendinde öngörülen "sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği" hususu irdelenip bir karar verilmesi gerekirken, "müştekinin maddi ve manevi zararının karşılanmadığı" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,