Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/4911 K.2013/3638

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın katılana yönelik olarak sarf etmiş olduğu "bu köye gelirseniz görüşürüz" biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit suçunu oluşturmasına karşın, suç vasfında hataya düşülerek TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamenin sevk maddeleri arasında TCK'nın 106/1-1. cümlesinin yer almamasına karşın, mahkemece sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 106/1-1. cümlesi uyarıca hüküm kurularak, CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,