Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/6843 K.2013/16125

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre TCK'nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen hükümlere yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay günü evinin balkonunda oturmakta olan katılanı ölümle tehdit edip, katılanın evine doğru su borusundan imal ettiği av fişeği atar silahla iki el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK'nın 44. maddesi göndermesiyle bir bütün halinde TCK'nın 106/2-a maddesindeki silahlı tehdit suçunu oluşturmasına karşın, suç nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,