Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/9265 K.2012/31607

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını birden fazla görevli polis memuruna karşı tek fiille işlemesi nedeniyle cezasının TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, şikayetçi sayısınca iki kez mahkumiyet hükmü verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Sanığın, olay tarihinde dövüldüğünü söyleyen oğlunun çağırması üzerine olay yerine gidip şaka olduğunu anlayınca geri döndüğü sırada görevli polislerin gelerek birinin arkadan elini dayayıp kendisini ittirdiğini, suçsuz olduğunu söyleyince çenesine copla vurduğunu savunması bu, savunmasının, adli raporu ile doğrulanması karşısında, görevliye direnme suçu yönünden TCK'nın 29. ve görevliye hakaret suçu yönünden ise anılan Yasanın 129. maddesindeki hükümlerin uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3-TCK’nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,