KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/13496 E., 2014/237 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2010/220739
- Mahkemesi
- Zonguldak 3. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/01/2010
- Numarası
- 2009/148 (E) ve 2010/10 (K
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-İddianamede, A..K.. isimli şahsa ait kahvenin kapanma saatinin geçmesi nedeniyle, işlem yapmak isteyen müşteki polis memurlarına karşı, sanığın, “burada içki içen yok lan, şerefsizler, beni bir yere götüremezsiniz” şeklinde hakaret edip, polis memurları A.. A.. ve M.. B..’u tekme ve yumruklarla yaraladığının iddia olunması ve mahkemece de eylemin bu şekilde kabul edilmiş olması karşısında, eylemin TCK’nın 265/1, 43/2. maddelerinde düzenlenen “görevi yaptırmamak için direnme” suçunu oluşturabileceği, direnme ve hakaret suçu ile birlikte kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Hakaret suçundan verilen uzun süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
b)TCK'nın 50/1-f maddesinde, gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine karşın, sanığın rızası alınmadan uygulama yapılması,
c)Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 62. maddesine göre yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle, 1 yıl 5 ay 15 gün hapis yerine, 1 yıl 5 ay hapis cezası belirlenmesi ve sonrasında bu süre esas alınarak seçenek yaptırıma hükmedilmesi nedeniyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/13496, K. 2014/237, 13 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama