Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/2568 K.2013/22631

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/04/2008 tarih ve 2008/22-80 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanık hakkında, tehdit, hakaret, cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçları nedeniyle yöntemine uygun biçimde yargılama yapılarak tüm kanıtlar toplanıp değerlendirildikten sonra, suçun kanıtlanması halinde akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerekirken kanıtlar tartışılmadan ve suçun sübutuyla ilgili karar açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise; TCK'nın 32/2. maddesi uyarınca, davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış sanık hakkında aynı Kanun'un 57/6. madde ve fıkrası gereğince öncelikle ceza tayin olunup, mahkum olunan hapis cezası, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, mahkeme kararıyla akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar vermek yerine, doğrudan ve uygulama yeri olmayan 32/1. maddesi ile "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi,