KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/2979 E., 2013/13029 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
O Yer Cumhuriyet Savcısı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- a) Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
b) O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz dilekçelerinin süresi içinde verilmediği,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca O yer Cumhuriyet Savcısının, katılan sanık ... vekilinin ve sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
3- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
4- Sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın birden fazla mağdura karşı tek eylemle tehdit suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan aynı Kanunun 106/1-1. maddesi mağdur sayısınca uygulanıp ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/2979, K. 2013/13029, 30 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama