Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/3292 K.2013/9990

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanıklar ... ile ...'in beyanlarında sanığın ''görürsem döveceğim, söveceğim, gidin ona söyleyin, benden hak iddia etmesin'', tanık ...'ın anlatımında ise ''gidin ona söyleyin,burayı ona terk ettireceğim'' şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, tanıkların anlatımlarındaki çelişkiler yöntemince giderilmeye çalışılmadan, giderilemediği takdirde hangi anlatıma ne suretle üstünlük tanındığı tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre,

a)Sanığın, tüm aşamalarda, katılanın kendisini dolandırdığını savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanma olanağının tartışılmaması,

b)Tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin, TCK'nın 106/1-2. cümlesi yerine, aynı Kanunun100/1-2. cümlesi olarak gösterilmesi,

c)5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,