Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/6615 K.2012/19350

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve anılan Kanun'un uygulanmasına ilişkin Yönetmeliğin 20/3. maddelerinde, sosyal inceleme raporunun, çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin hakim tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacağı ve çocuğun ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin ise münhasıran mahkemeye ait olduğunun düzenlenmesi karşısında, mutlak delil niteliğinde bulunmayan bilirkişi raporu mahiyetindeki adli tıp raporuna itibar etmeyen mahkemenin sosyal inceleme raporunun içeriği ile suça sürüklenen çocuğun duruşmadaki durumuna ilişkin gözlemini gerekçe göstermek suretiyle, çocuğun ceza ehliyetinin bulunmadığı hususunda karara varmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.