Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/7677 K.2013/26887

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıkların temyiz istemlerinin kendileri yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’nun aşamalardaki savunmalarında, ... ve ...’nun kendi bahçesinden geçerek ekili ürünlere zarar verdiklerini ileri sürmesi karşısında, olayın başlangıç ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği değerlendirilip, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesi gereğince, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık ...’ın sabıkasız olduğunun anlaşılması, tehdit suçundan dolayı giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kabule göre de; sanık ... hakkında kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi ve hükmedilen sonuç hapis cezasının 2 yılın üzerinde olması nedeniyle ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,