Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/13050 K.2015/28842

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda, tornacı olarak çalıştığı fabrikada işveren olan şikayetçilerin kendisini işten çıkarmak amacıyla kısa aralıklarla başka bölümlerde çalışmaya zorladıklarını ve olay günü kendisine hakaret ve tehdit ettiklerini savunması, tanık İ.. A..'in de bu hususu doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-İddianamede sanığın, şikayetçileri “hepinizden hesabını soracağım” şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın tehdit kabul edilen eyleminin ne olduğu açıklanıp tartışılmadan ve sanık hakkında TCK'nın 43/2. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı da değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 106/1-1. maddesi uyarınca iki kez mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Olay tarihinde düzenlenen tutanakta, hakaret eyleminin, aleni nitelikte olmayan işçilerin soyunma odasında gerçekleştiğinin belirtilmesine karşın, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,