Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/15328 K.2015/29742

Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1)Sanıklar....’in tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık .... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2)Sanık ....’nin sair tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince.

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; a)Sanığın, alacağını istemek için gelen ....’le tartıştıktan sonra evinden tüfek aldığı, bunun üzerine ...’in arabalarına binip uzaklaştıkları sırada arkalarından 4-5 el ateş ettiği, arabanın arkasında saçma taneleri ile meydana gelen izler olduğu anlaşılmakla; sanığın malvarlığına zarar verme suretiyle değil, arabanın içinde bulunanları doğrudan tehdit amacıyla ateş etmesi nedeniyle, TCK’nın 106/3. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, 44. maddesi gereğince 106/2-a 43/2. maddesinde tanımlanan tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, sair tehdit ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulması, b)Kabule göre de;

sanığın sabıkasız olması, sair tehdit suçunda maddi zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilmeden “zararın giderilmemesi, müştekinin şikayetinden vazgeçmemiş olması” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,