Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/1686 K.2014/19693

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, ...Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.07.2012 tarih ve 2012/949 Değişik iş sayılı kararı ile bu hususta değerlendirme yapıldığı,

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyizde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olması, nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...'e yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, cezaya hükmetmeden doğrudan 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,