Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17899 K.2015/35362

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, tekerrüre esas alınan eski mahkumiyet kararının TCK’nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olması ve başkaca mahkumiyet kararının da bulunmaması, bu suçun 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümleri ile cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, duruşmada “iddianamedeki sözleri söylediğini” ikrar etmesi, katılan ile tanık Y.. Y..’ın, soruşturma aşamasında sanığın 08.07.2010 tarihinde hem hakaret hem de tehdit ettiğini söylemelerine karşın, duruşmada sadece hakaret edip tehdit etmediğini ifade etmeleri, aynı suça ilişkin soruşturma aşamasında dinlenen tanık M.. S..’ın duruşmada dinlenmemiş olması karşısında, tanıklar ve katılan tekrar dinlenerek, anlatımlar arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi anlatıma ne gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan verilen cezanın TCK’nın 43/1. maddesi ile artırılması,

3-Hakaret suçunun aleni yerde işlenmesine karşın, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,