Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/22452 K.2014/16307

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Cinsel taciz suçunun ne şekilde işlendiği, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği, hangi eylemlerle cinsel tacizde bulunulduğu açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı olarak hükümlülük kararı verilmesi,

b) Kabule göre de;

TCK'nın 105/2. fıkrasının son cümlesinde yer alan, “bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise, verilecek ceza bir yıldan az olamaz” şeklindeki düzenlemenin, aynı maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektiren hallerde tatbik edilebileceği, aynı okulda öğrenci olan müşteki ile sanığın cinsel taciz eylemi sonucunda gelişen müştekinin okuldan ayrılması sonucunun 105/2. fıkrası hükmünün uygulanmasını gerektirmediği gözetilmeden, temel cezanın fazla belirlenmesi,