Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/38715 K.2015/1537

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, 30.07.2010 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan eylemi ısrarla kabul etmemesi, müşteki Ü.. E..'in aşamalarda sanığın kendisine yönelik hakaret eyleminde bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında beraat yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-Sanık hakkında 24.09.2010 tarihinde gerçekleştirdiği hakaret suçundan, kurulan hükümde; TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç hapis cezasının "1 yıl 15 gün" yerine, 12 ay 15 gün" olarak belirlenmesi,

b-24.09.2010 tarihinde gerçekleştirilen kamu görevlisine hakaret suçundan sonuç olarak belirlenen 12 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 49. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması karşısında, aynı Kanunun 50/1-f maddesinde düzenlenen kamuya yararlı işte çalışma tedbirine çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c-Sanığın 24.09.2010 tarihinde gerçekleştirdiği hakaret eyleminin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve TCK'nın 125/3-c maddesinde düzenlenen kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlendiğinin anlaşılması karşısında,TCK’nın 61. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d-Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle TCK'nın 125/3-a maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmedilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, hapse hükmedildikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanmasına engel olacak biçimde, cezaların seçenek yaptırıma çevrilmesi suretiyle TCK'nın 58/1-3 maddesine aykırı davranılması,

e-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, gönüllü olup olmadığı sorulmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/2. maddesinin "Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır.” hükmüne aykırı olarak infazda kısıtlamaya yol açacak biçimde hangi iş kolunda çalıştırılacağı gösterilerek hüküm kurulması,