Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/9911 K.2015/24130

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 58. maddesinin 3. fıkrasında “tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağı” düzenlemesi karşısında; adli sicil kayıtlarından mükerrir oldukları anlaşılan sanıklar hakkında TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunda, seçenek yaptırımlardan hapis cezasına hükmolunmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Sanıkların, tarla sulamada kullandıkları boruların paylaşımı sırasında çıkan tartışma neticesinde birbirlerini yaraladıkları ve akabinde sanık H.'in, tüfekle diğer sanık H.'u tehdit ettiği olayda, tarafların birbirlerini suçlayan savunmaları karşısında, sanıkların karşılıklı tahrik oluşturabilecek eylemleri saptanıp, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanıklar lehine TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,